"Το ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ έφτασε!
Γελάστε και χαρείτε!!!"

Και πρώτος μπήκε στο χορό ποιος άλλος;

....ο Αρλεκίνος!

Ήρθε στην τάξη μας ένα πρωί να μας θυμίσει πως οι Απόκριες έχουν ήδη αρχίσει.

Κι έτσι άρχισε η κουβέντα: τι θα ντυθώ; τι θα ντυθείς; τι στολή θα πάρω;
Το παραμύθι της Ζωρζ Σαρή

 πολύ μας άρεσε και καταλάβαμε πως δεν αξίζουν οι πανάκριβες στολές,
 όλα μπορούν να αλλάξουν με πολύ αγάπη και ...Φαντασία!

Το συζητήσαμε, το διηγηθήκαμε με δικά μας λίγα λόγια, το βάλαμε στη σωστή χρονική σειρά.

Μετά ήρθε ο κλόουν!
Τον φτιάξαμε όλοι μαζί, κομμάτι - κομμάτι

σαν μια τεράστια "σκάλα της αγάπης".( ακόμη μας έχει μείνει από το γνωστό παραμύθι που διαβάσαμε πρόσφατα στη θεματική ενότητα "Τα συναισθήματα"). 

Και ποιόν θα βάλουμε κυρία στην κορυφή της σκάλας; 

Καταλήξαμε να βάλουμε τον κλόουν! 

Του βάλαμε και χέρια να μας χαιρετάει, και πόδια για να χορέψει μαζί μας στο πάρτυ.

Που θα τον βάλουμε τώρα; Να τον καθίσουμε στην καρέκλα είπε ο Παναγιώτης! 

Κι έτσι πήρε τη θέση του στην καρέκλα της κυρίας στην παρεούλα. 

Τον κάναμε φίλο μας, τον καλωσορίσαμε, του συστηθήκαμε,
του τραγουδήσαμε τραγούδια που αγαπάμε,
 και του δώσαμε και όνομα.

ΓΙΩΡΓΟΣ!!!

Και τον σταματήσαμε όρθιο για να δούμε πόσο ψηλός είναι. 

Πω πω!!! από το πάτωμα μέχρι το ταβάνι, πιο ψηλός από όλους μας!

Μας μπήκε η ιδέα να γίνουμε κι εμείς κλόουν. 

Ήδη έχουμε αρχίσει να προετοιμάζουμε τη στολή μας.

Σύντομα θα είναι έτοιμη και θα είμαστε όλοι υπέροχοι....

Με πολύ κέφι ξεκινήσαμε τη δουλειά.....

Έτοιμος ο πρώτος κλόουν!

  

Κι άλλοι πολλοί ακόμα....

Οι στολές ετοιμάστηκαν!

Τις φορέσαμε 

κι αρχίσαμε το τραγούδι

"Ένας παλιάτσος είμαι εγώ

καλή σας μέρα...."

Το ρίξαμε μετά στο χορό περιμένοντας με ανυπομονησία το πάρτυ της τελευταίας μέρας... 

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ σε όλους!!!

Οι αμυγδαλιές άνθισαν και εφέτος!

Φλεβάρης χωρίς ανθισμένες αμυγδαλιές δε γίνεται βεβαίως, όπως είδαμε και στο "Γλεντζοφλέβαρο".

Αφιερώσαμε την τελευταία εβδομάδα του Φλεβάρη στην αμυγδαλιά.

Με  μια αφίσα από το περιοδικό "Δημιουργικό Εργαστήρι" που απεικονίζει ένα πίνακα του Van Gogh αρχίσαμε την κουβέντα μας.

Τι είναι η αμυγδαλιά; Που βρίσκεται; Πως μεγαλώνει; Τι μας δίνει; Γιατί ανθίζει πρώτη απ' όλα τα δένδρα;

Παρατηρήσαμε τον πίνακα, περιγράψαμε τι βλέπομε, πως είναι το δέντρο, τι χρώμα έχουν τα λουλούδια, η Βάσω παρατήρησε ότι μοιάζει σαν να έχει βροχή, θα μπορούσε να έχει και χιόνι είπε ο Μανόλης αφού η αμυγδαλιά ανθίζει ενώ ακόμα είναι χειμώνας.

Είδαμε πολλές εικόνες ανθισμένης αμυγδαλιάς στον Υπολογιστή, και βεβαίως κι άλλα έργα ζωγραφικής. Ξεχωρίσαμε κι άλλα του Van Gogh.

Παρατηρήσαμε ένα κλαδί αμυγδαλιάς που ένα παιδί από το ολοήμερο έφερε στο νηπιαγωγείο.

 Τι όμορφη μυρωδιά, και τι ωραία λουλουδάκια (άσπρα και ροζ), έχει και μερικά φύλλα, στο τέλος θα γεμίσει φύλλα όπως μας λέει ένα πολύ όμορφο τραγουδάκι:

Ακούσαμε κι άλλα τραγουδάκια σχετικά 

Διαβάσαμε το μύθο "Η αμυγδαλιά και ο βοριάς"  (ευχαριστούμε πολύ την κυρία Κατερίνα από το τμήμα του ολοήμερου για το εικονόλεξο που έφτιαξε σχετικά με τον μύθο).

Και η ώρα για αίνιγμα.

Μετά από όλη αυτή την κουβέντα που προηγήθηκε η απάντηση ήταν πολύ εύκολη!

Στη συνέχεια συζητήσαμε για όλα αυτά που μας δίνει η αμυγδαλιά.

 Την ομορφιά της με τα τόσο ωραία λουλούδια της και φυσικά τα τόσο νόστιμα αμυγδαλάκια της. "Δε σου κόβω αμυγδαλιά τ' άσπρα λουλουδάκια καρτερώ να γίνουνε όλα αμυγδαλάκια" λέει το τραγουδάκι που μάθαμε.

Τι τα κάνουμε τα αμύγδαλα; Πως τα χρησιμοποιούμε; Είδαμε, παρατηρήσαμε και δοκιμάσαμε αμύγδαλα και σοκολατάκια αμυγδάλου.

Το τσόφλι δεν τρώγεται όμως κάτι χτυπάει μέσα, είπε ο Σωτήρης, τι να είναι άραγε; 

Τι έκπληξη όταν σπάσει! 

Συγκρίναμε τα αμύγδαλα και με άλλους ξηρούς καρπούς (μέγεθος, σχήμα, χρώμα, γεύση) τα μετρήσαμε (απαρίθμηση,ποσότητα) και  προσπαθήσαμε με κλειστά μάτια να τα ξεχωρίσουμε.

Παίξαμε κι άλλα μαθηματικά παιχνίδια με αμυγδαλιές και λουλουδάκια

Για χαλάρωση ακούσαμε στο youtube το παραμύθι "Η μυγδαλιά και το φεγγάρι"

  Πολύ μας συγκίνησε.

Και ήρθε η ώρα της εικαστικής έκφρασης. 

Εμπνευσμένοι από το ζωγράφο της αμυγδαλιάς (Van Gogh), πήραμε τα πινέλα μας
και γίναμε κι εμείς μικροί ζωγράφοι.

Εμείς βέβαια το προχωρήσαμε λίγο, χρησιμοποιήσαμε μπουκάλι αναψυκτικού για τύπωμα
 και να το αποτέλεσμα!

Φεβρουάριος ή Φλεβάρης

Καλώς όρισες Φλεβάρη

γενναίο παλικάρι

Κουτσοφλέβαρο σε λένε

μα γι αυτό εμείς δε φταίμε.

Πότε είσαι γελαστός

πότε άγριος νευρικός

μα έχεις τη δική σου χάρη

σ' αγαπάμε παλικάρι!

Μια βδομάδα αφιερωμένη στον πιο μικρό μήνα.

Ο 2ος στη σειρά του χρονο-τρένου!

Γιατί τον λέμε κουτσό; Γιατί αυτός έχει λιγότερες μέρες;

Ο μύθος με το βαρέλι και το κρασί πολύ μας άρεσε. Το ζωγραφίσαμε κιόλας!

Ο Μανόλης μας είπε και μια παροιμία που του είχε μάθει ο αδελφός του:

"Ο Φλεβάρης κι αν Φλεβίσει

καλοκαίρι θα μυρίσει,

μα αν τύχει και θυμώσει

μες στα χιόνια θα μας χώσει!"

Τη μάθαμε κι εμείς και αναφέραμε κι άλλες όπως:

"Ο Φλεβάρης με νερό κουτσός μπαίνει στο χορό"

Κι άλλο ποιηματάκι:
Φλεβάρη, κουτσοφλέβαρε,
με τις πολλές βροχές σου,
την άνοιξη θυμίζουνε
οι άσπρες μυγδαλιές σου.
Φέρνεις το χαρτοπόλεμο,
φέρνεις το καρναβάλι,
στο γαλανό τον ουρανό
αετοί πετούνε πάλι.

Περπατήσαμε  όπως ο Φλεβάρης, κουτσαίνοντας.

Είναι εύκολο ή δύσκολο; Πως περπατούν οι άνθρωποι που είναι κουτσοί; Πολύ μας προβλημάτισε!

Διαβάσαμε το παραμύθι της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη "Ο ΓΛΕΝΤΖΟΦΛΕΒΑΡΟΣ"



....και καταλάβαμε ότι καθένας έχει τις δικές του χάρες,
 κανένας δεν είναι καλλίτερος ή χειρότερος από τους άλλους,
 απλά είναι διαφορετικός!

Το συζητήσαμε, το ζωγραφίσαμε

 και τραγουδήσαμε το τραγούδι που μας προτείνει η συγγραφέας.

Φλεβάρη μου καλέ, μικρέ Φλεβάρη

Φλεβάρη μου καλέ, μικρέ Φλεβάρη

έχεις τις ομορφιές όλου του χρόνου

αγάπη απ’ τα παιδιά όλου του κόσμου.

Μαράζι στην καρδιά, καημό μη βάζεις

μαράζι στην καρδιά, καημό μη βάζεις

λειψός κι αν είσαι συ, να μη σε νοιάζει

από τις μέρες σου το μέλι στάζει.

Έχεις αμυγδαλιές κι αλκυονίδες

έχεις αμυγδαλιές κι αλκυονίδες

φέρνεις Αποκριές με σερπαντίνες

φέρνεις Αποκριές με σερπαντίνες.

Στο γαϊτανάκι σου όλοι χορεύουν

Στο γαϊτανάκι σου όλοι χορεύουν

ξεφάντωμα τρελό όλοι γυρεύουν

ξεφάντωμα τρελό όλοι γυρεύουν.

Γύρω του πλέκουνε πολλές κορδέλες

γύρω του πλέκουνε πολλές κορδέλες

γριές ξετρελαίνονται μα και κοπέλες

που βγάζουν φορεσιές απ’ τις κασέλες.

ΚΑΛΟ ΜΉΝΑ!!!

Τα αστεράκια των ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ...

και οι καμπανούλες της ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ

Το νηπιαγωγείο μας αυτές τις μέρες είναι σωστό εργαστήρι με χίλιες δυο δημιουργίες για τα Χριστούγεννα.
 Παντού χρώματα και χρυσόσκονες.
Κάθε παρέα ασχολείται με κάτι και μόλις τελειώσουν μια δουλειά η ερώτηση που κυριαρχεί είναι:"και τώρα κυρία τι θα κάνω;" Έχουμε μπει για τα καλά στο πνεύμα.

Και ξαφνικά κάποια παράξενα αστέρια μας περίμεναν ένα πρωινό στην "παρεούλα".

 Είχαν πάνω γράμματα.

 Πολλά παιδιά αναγνώρισαν τα περισσότερα.

 Το Χ από το όνομα της αδελφής του Μάριου (Χριστίνα), το Σ από το Σωτήρη και  το Σπύρο,

 το Ε το έχει η ΜΕΛΙΝΑ, το Α ο ΑΝΔΡΕΑΣ και η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ........

Παίξαμε λίγο με τα αστεράκια μας,

τραγουδήσαμε "Αστεράκι μου μικρό...",

 διάλεξε ο καθένας αυτό που του ταιριάζει,

 τα μετρήσαμε και αποφασίσαμε να τα βάλομε στη σειρά. 

Ποιο όμως θα είναι πρώτο; 

Αποφασίσαμε να βάλομε πρώτο το Χ όπως τα Χριστούγεννα.

Κι έτσι μπήκαν όλα στη σειρά τους κι έφτιαξαν τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ. 

Χρωματίσαμε τα αστεράκια των Χριστουγέννων ανάμεσα σε άλλα πολλά και τα βάλαμε στη σειρά τους σε φύλλο εργασίας.

Κάτι ανάλογο έγινε και με τις καμπανούλες της ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ.

Ένα, ένα καλικαντζαράκι...

Τα καλικαντζαράκια είναι πολύ αγαπητά στα παιδιά.

Τους θυμίζουν κάτι απ' αυτά, με τις σκανταλιές τους.... 

Γι' αυτό και 'μεις φέτος, επιλέξαμε για το θεατρικό μας τι άλλο;

 Μα τα σκανταλιάρικα καλικαντζαράκια!

 Και μαζί με τα παιδιά και τις κυρίες (κυρία Θωμαή και κυρία Κατερίνα) του ολοήμερου,
που πάντα όλες μας οι δραστηριότητες (γιορτές, εκδηλώσεις, ακόμα και κατασκευές) είναι κοινές, 

αποφασίσαμε να διασκεδάσουμε τους γονείς μας,

 με όμορφες ζαβολιές και αστείες σκανταλιές, από τα μικρούλικα καλικαντζαράκια τους...

Πήραμε τους ρόλους μας με μικρά ποηματάκια

 και μάθαμε το όμορφο διασκεδαστικό τραγουδάκι:

Ένα Καλικαντζαράκι

Ένα ένα καλικαντζαράκι

τώρα μπαίνει μέσα από το τζάκι

γύρω του κοιτάζει και προσεκτικά

μπαίνει στην κουζίνα που 'ναι τα γλυκά.

Τρώει τρώει τα γλυκά με φούρια

κουραμπιέδες πίτες και κουλούρια.

Φούσκωσε η κοιλιά του γέμισε καλά

μπαίνει στην κουζίνα κι όλα τα σκορπά

Ένα ένα καλικαντζαράκι

τώρα βγαίνει μέσα από το τζάκι

χτύπησε η καμπάνα ρόδισε η αυγή

κι απ' την καμινάδα ποιος θα πρωτοβγεί;

Διαβάσαμε το παραμύθι της Τασούλας Τσιλιμένη "Μπιρλιμπίμ ο καλικάντζαρος"

και ζωγραφίσαμε τα καλικαντζαράκια όπως τα φανταζόμαστε!

Καλικαντζαράκια θα γίνουν βέβαια τα αγόρια, ενώ τα κορίτσια μας θα είναι οι ευχές των Χριστουγέννων.

Θα μας ευχηθούν για ΑΓΑΠΗ, ΕΙΡΗΝΗ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ,ΥΓΕΙΑ, ΦΙΛΙΑ.

Δανειστήκαμε τους στίχους από το περιοδικό ΠΑΡΑΘΥΡΟ (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2015).

Ετοιμάσαμε και πρόσκληση

και η γιορτή μας θα είναι φανταστική!!!

Να και το σκηνικό μας!!!

Περιμένουμε με αγωνία την αυριανή μέρα...

Χαρούμενα Χριστούγεννα σε όλους!!!