"Φυτρώνει, φυτρώνει ο σπόρος..."

Με αφορμή ένα παλιό παραδοσιακό παραμύθι

αρχίσαμε τη γνωριμία μας με μια εποχιακή αγροτική δουλειά-λίγο άγνωστη στα παιδιά ειδικά των αστικών περιοχών- που όμως στην πορεία φάνηκε ότι τα ενθουσίασε

"ΟΡΓΩΜΑ-ΣΠΟΡΑ"

Ποιος ασχολείται με αυτές τις εργασίες;

Ποιος είναι ο γεωργός;

Πως σκάβει-οργώνει; Τι θα φυτέψει; Πως θα φυτέψει; 

Αυτές είναι κάποιες από τις ερωτήσεις που μας απασχόλησαν και άλλες απαντήθηκαν από τα ίδια τα παιδιά άλλες με την παρατήρηση σχετικών εικόνων:

Πως καλλιεργούσαν στα παλιά τα χρόνια και πως εξελίχτηκε η καλλιέργεια των αγρών;

 Τι θα σπείρουν στο χωράφι τους οι γεωργοί;

Και αφού φυτέψουν - σπείρουν το χωράφι τι θα γίνουν οι σπόροι μέσα στο χώμα;

Τραγουδήσαμε το πολύ ευχάριστο τραγουδάκι 

στο ρυθμό του "χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ..."

το παίξαμε (χρησιμοποιώντας τέσσερα υφάσματα -καφέ για το σποράκι, κίτρινο για τον ήλιο, πράσινο για το φυτό που βλασταίνει, γαλάζιο για τη βροχή)

Πήραμε τους ρόλους μας....

 ένα παιδί έγινε το σποράκι που κρύφτηκε και κοιμήθηκε στη γη,

 δυο παιδιά η βροχή που πότισε το σπόρο, 

ένας ήλιος λαμπερός και φωτεινός έδωσε το φως του στο φυτό που βλάστησε και μεγάλωσε!!!!

Καταλάβαμε έτσι βιωματικά τι συμβαίνει σε ένα σπόρο

και αποτυπώσαμε κι εμείς τη χρονική αυτή εξέλιξη

Ενθουσιαστήκαμε τόσο πολύ που θελήσαμε 

να γίνουμε κι εμείς μικροί γεωργοί και να φυτέψουμε.

Βγήκαμε λοιπόν στην αυλή μας 

χρησιμοποιήσαμε τα απαραίτητα εργαλεία του γεωργού

κι αρχίσαμε τη δουλειά με μεγάλο ενθουσιασμό!

Σκάψαμε το παρτέρι 

καθαρίσαμε το χώμα από τα ζιζάνια

και ετοιμάσαμε τη συλλογή των σπόρων  για το φύτεμα

Εν τω μεταξύ και μέχρι να ετοιμαστεί το χωράφι διασκεδάσαμε και με παιχνίδια σχετικά.

Ο γλωσσοδέτης:

 "ο παπάς ο παχύς έφαγε παχιά φακή,

γιατί παπά παχύ έφαγες παχιά φακή"

 μας μπέρδεψε λιγάκι αλλά πολύ γελάσαμε με τα μπερδέματα της γλώσσας....

Διαβάσαμε  το παραμύθι "Το σποράκι ταξιδεύει" 

που μας δάνεισαν τα παιδιά από το άλλο τμήμα.

Ετοιμάσαμε και τις ταμπελίτσες που θα βάλουμε στο παρτέρι με τα φυτά 

και η δουλειά συνεχίζεται.....

Οι αμυγδαλιές άνθισαν και εφέτος!

Φλεβάρης χωρίς ανθισμένες αμυγδαλιές δε γίνεται βεβαίως, όπως είδαμε και στο "Γλεντζοφλέβαρο".

Αφιερώσαμε την τελευταία εβδομάδα του Φλεβάρη στην αμυγδαλιά.

Με  μια αφίσα από το περιοδικό "Δημιουργικό Εργαστήρι" που απεικονίζει ένα πίνακα του Van Gogh αρχίσαμε την κουβέντα μας.

Τι είναι η αμυγδαλιά; Που βρίσκεται; Πως μεγαλώνει; Τι μας δίνει; Γιατί ανθίζει πρώτη απ' όλα τα δένδρα;

Παρατηρήσαμε τον πίνακα, περιγράψαμε τι βλέπομε, πως είναι το δέντρο, τι χρώμα έχουν τα λουλούδια, η Βάσω παρατήρησε ότι μοιάζει σαν να έχει βροχή, θα μπορούσε να έχει και χιόνι είπε ο Μανόλης αφού η αμυγδαλιά ανθίζει ενώ ακόμα είναι χειμώνας.

Είδαμε πολλές εικόνες ανθισμένης αμυγδαλιάς στον Υπολογιστή, και βεβαίως κι άλλα έργα ζωγραφικής. Ξεχωρίσαμε κι άλλα του Van Gogh.

Παρατηρήσαμε ένα κλαδί αμυγδαλιάς που ένα παιδί από το ολοήμερο έφερε στο νηπιαγωγείο.

 Τι όμορφη μυρωδιά, και τι ωραία λουλουδάκια (άσπρα και ροζ), έχει και μερικά φύλλα, στο τέλος θα γεμίσει φύλλα όπως μας λέει ένα πολύ όμορφο τραγουδάκι:

Ακούσαμε κι άλλα τραγουδάκια σχετικά 

Διαβάσαμε το μύθο "Η αμυγδαλιά και ο βοριάς"  (ευχαριστούμε πολύ την κυρία Κατερίνα από το τμήμα του ολοήμερου για το εικονόλεξο που έφτιαξε σχετικά με τον μύθο).

Και η ώρα για αίνιγμα.

Μετά από όλη αυτή την κουβέντα που προηγήθηκε η απάντηση ήταν πολύ εύκολη!

Στη συνέχεια συζητήσαμε για όλα αυτά που μας δίνει η αμυγδαλιά.

 Την ομορφιά της με τα τόσο ωραία λουλούδια της και φυσικά τα τόσο νόστιμα αμυγδαλάκια της. "Δε σου κόβω αμυγδαλιά τ' άσπρα λουλουδάκια καρτερώ να γίνουνε όλα αμυγδαλάκια" λέει το τραγουδάκι που μάθαμε.

Τι τα κάνουμε τα αμύγδαλα; Πως τα χρησιμοποιούμε; Είδαμε, παρατηρήσαμε και δοκιμάσαμε αμύγδαλα και σοκολατάκια αμυγδάλου.

Το τσόφλι δεν τρώγεται όμως κάτι χτυπάει μέσα, είπε ο Σωτήρης, τι να είναι άραγε; 

Τι έκπληξη όταν σπάσει! 

Συγκρίναμε τα αμύγδαλα και με άλλους ξηρούς καρπούς (μέγεθος, σχήμα, χρώμα, γεύση) τα μετρήσαμε (απαρίθμηση,ποσότητα) και  προσπαθήσαμε με κλειστά μάτια να τα ξεχωρίσουμε.

Παίξαμε κι άλλα μαθηματικά παιχνίδια με αμυγδαλιές και λουλουδάκια

Για χαλάρωση ακούσαμε στο youtube το παραμύθι "Η μυγδαλιά και το φεγγάρι"

  Πολύ μας συγκίνησε.

Και ήρθε η ώρα της εικαστικής έκφρασης. 

Εμπνευσμένοι από το ζωγράφο της αμυγδαλιάς (Van Gogh), πήραμε τα πινέλα μας
και γίναμε κι εμείς μικροί ζωγράφοι.

Εμείς βέβαια το προχωρήσαμε λίγο, χρησιμοποιήσαμε μπουκάλι αναψυκτικού για τύπωμα
 και να το αποτέλεσμα!

Φ,φ

 όπως φύλλα, φίδι, Φθινόπωρο.....

κι άλλες πολλές λεξούλες που έχουν πρώτη φωνούλα το Φ..

Πολλές ήρθαν στο μυαλουδάκι μας

 κι άλλες τόσες ανακαλύψαμε με την κουβεντούλα που ακολούθησε.

 Ακόμα και το Φ, το πρώτο, από το επίθετο του φίλου μας του Βαγγέλη...

Φυσήξαμε δυνατά ΦΦΦΦΦΦΦ 

όπως ο αέρας,

όπως ο λύκος για να ρίξει τα σπιτάκια στα 3 γουρουνάκια,

για να σβήσουμε τη φωτιά,

το φως,

 τη φλόγα στο κερί.

Γνωρίσαμε πως γράφεται αυτή η φωνούλα που φωνάζει ΦΦΦΦΦΦΦΦ!

"Εύκολο είναι κυρία, ένας κύκλος και μια γραμμή στη μέση"

Προσπαθήσαμε να το  ανακαλύψουμε στο ποιηματάκι της Παυλίνας Παμπούδη "Φίλες Φώκιες φαλακρές...." και να το κυκλώσουμε.
 Και βεβαίως να το γράψουμε όπως μπορούμε.

Τέλος το Φ γέμισε φακές....